دلتنگ ترین شیدا

آرزو کردم که یک شب در سراب زندگی چون شراب کهنه ای نوشت کنم اما نشد نازنیم یاد تو هرگز نرفت از خاطرم آمدم تا این سخن آویزه ی گوشت کنم اما نشد شعله شد تا به دل خاکستر احساس تو لحظه ای رفتم که خاموشت کنم اما نشد بعد از آن نامهربانیهای بی حد و حصر سعی کردم تا فراموشت کنم اما نشد
دعا کنید ...

یکی اینجا داره میمیره...

ترو خدا دعا کنید ، خدا ، اینقده تنهام نکنه ...

                               زجرم نده ...

ترو خدا دعا کنید ... ترو خدا دعا کنید ... دعا کنید ...

گریهگریهگریهگریهگریهگریهگریهگریهگریهدل شکستهگریهگریهگریه

 

+نوشته شده در دوشنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت٥:۳٢ ‎ب.ظتوسط | نظرات ()
اشکامو رفتم فروختم

- مجازات، می کنمت دل          ترو من دیگه نمی خوام

      انگاری رفته  ز   یادت                روزای تلخه گذشته

          اون همه عهد شکسته             اون همه پینه و وصله

            اون همه خنجر پر زهر                 اون همه دار مکافات

                   اون همه طعنه کنایه               درد  جای   تازیانه 

                       همه زجری که کشیدی           مگه تو رفته ز یادت

 - مثل نعش تو روی دستم          وقتی داشتی جون میدادی

       رنگ رخسارت کبود بود            منم از بغض تو  رنگم

          عینه دفترا سفید بود               من ِ دل ، رفته ز دستم

             پر گریه  بودم  و  غم                 اشکامو رفتم فروختم

                تا باهاش وصله خریدم             این دل رفته ز دست رو

                   با همون لرزش دستام              به امیدی دوخته بودم

                       من صدام تا آسمونا                 پر از غم و سکوت بود

 -حالا باز دوباره انگار                    داری تو دل رو میبازی

    بی سبب میخوای خودت رو           توی یک تله بندازی

     - نگاهی کردی تو بر من                به  تمنای  نگاهم

         وقتی دیدی چشای من              مث  ابران که میبارن

              یادت افتاد غم و زجرت             نخهای بسته رو زخمت

                  توبه کردی که دوباره              قبلمو به دست بیاری

                      بمونی تو در کنارم                واسه ی تموم عمرم

- حالا دیدی عزیزم             من بدت رو نمی خواستم

        ترو میزارم دوباره              توی سینم روی قلبم

            نکنه جائی بری تو                قلب من بری میمیره

               واسه یک لحظه هم،حتی              طپشی بی تو نداره

 - شیدا .م - پنج شنبه ١٧ اردیبهشت ٨٨

 

+نوشته شده در پنجشنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت۱:٤٠ ‎ق.ظتوسط | نظرات ()
دختر اردیبهشت

اردیبهشتی ام                                                                          

از تبار آینه هام

قلبم ، یک تنگ بلور

دلکم ، طرحی از گل یاس

فرو افتاده در آن تنگ بلور

دستانم ، حلقه شده ، در بر آن

که مبادا ترکی بردارد ، دل و آن تنگ بلور

دیوار دلم از احساس

نفسم خوش ز عطر ، آن گل یاس

آرزویم ، زدن نقشی از معبود بر آن تنگ بلور

دلخوش از این همه احساس

شده ام مست وجود

حال میدانی تو

شیدا، دختر اردیبهشت

هر نفس همراه توست .

شیدا.م -دوازدهم اردیبهشت ١٣٨٨- ٢١:۴٠

+نوشته شده در شنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت٩:٥۸ ‎ب.ظتوسط | نظرات ()
شیدای بیقرارم...

تمام دنیایم را از من گرفتند

حتی همین دلخوشی کوچک را

نگریستن به چشمانم را در قاب پنجره !!!

 

چقدر این روزها بی اندازه بیقرارم ...

 بی صبرم ... گردابم ... مردابم ... حراجم .. رو به تاراجم .. . 

درون قلبم دردیست مرموز !!!

 روزهای زیادیست که آسمان دلم همیشه ابریست...

دیر زمانییست که فصلهای بودنم همه شده پاییز ..

شده خزان قلب شکسته ام که تکه هایش چون پازلی  هر کدام در

خنجر یک حادثه در گذر لحظه ها از من جدا شد ...

دیگر به دردهای باد کرده روحم ... به غربت چشمهایم خو کرده ام !!!

دیگر باور کرده ام ... این اندازه تنهائیم را ... این اندازه بی کسیم را ...

این اندازه از یاد رفتنم را !!!

به اندازه تمام کتابهای نانوشته دلگیرم ...

به وسعت تمام ابرهای دلتنگی ، چشم هایم بارانیست ...

چو مرغی گرفتار در قفسم که بال پریدنم را به میله های قفسم گره زده اند...

آخر اینجا فقط رنج است و درد ... اینجا دلم به اندازه ی حجم قفس تنگ است...

 دلتنگی هایم را در آغوش میگیرم و به خیال رسیدن به مرگ با ثانیه ها تکرار  میکنم ...یک قدم به خدا نزدیکتر شدم ...

سهم من ازدنیا چیزی جز دلتنگی به اندازه دریاها ،نگاهی تاریک همچون

شب های بدون مهتاب و لحظه هایی که ثانیه به ثانیه میگذرند نیست

دلم تنگه ، قد تمام دنیا ...

 داستان زندگی من قصه ای است که متن آن سراسر دلتنگیست و  پایانش   تنهامرگ

پ.ن 1 : به دلیل کسالت شدید چند روزی نبودم ...  نتونستم به

دوستای عزیزم زودترسر بزنم ... معذرت میخوام ...  خجالت

+نوشته شده در یکشنبه ٦ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت۱:۱۳ ‎ق.ظتوسط | نظرات ()